He who can no longer pause to wonder and stand rapt in awe, is as good as dead; his eyes are closed.
[Albert Einstein]
wtorek, 27 maja 2008
niedziela, 4 maja 2008
Dar śmierci
Tolkien w swojej powieści (czy raczej kronice, tle historycznym dla Władcy Pierścieni) p.t. Silmarilion pisał ...
Bóg, Iluvatar, stworzył w swoim początkowym zamyśle dwa plemiona: elfów i ludzi. Różne były to plemiona. Efly były nieśmiertelne (tzn. nie starzały się, choć można je było zabić), miały większą moc od ludzi. Ludzie natomiast byli słabsi i śmiertelni jednak swoje życie przeżywali z większą pasją i emocjami. Elfy trwając przez wiele stuleci posiadały znacznie większą wiedzą, były bardziej zdystansowane, w ich życie jednak wkradał się łatwiej smutek czy znudzenie niekończącym się trwaniem.
Śmierć ludzi była darem, który dostali oni od Iluvatara. Dopiero później Melkor (zbuntowana przeciw Iluvatarowi potężna istota) zasiał w ich sercach strach przed śmiercią a także nienawiść do Iluvatara za ten dar, którego potem już za dar nie uważali.
Bóg, Iluvatar, stworzył w swoim początkowym zamyśle dwa plemiona: elfów i ludzi. Różne były to plemiona. Efly były nieśmiertelne (tzn. nie starzały się, choć można je było zabić), miały większą moc od ludzi. Ludzie natomiast byli słabsi i śmiertelni jednak swoje życie przeżywali z większą pasją i emocjami. Elfy trwając przez wiele stuleci posiadały znacznie większą wiedzą, były bardziej zdystansowane, w ich życie jednak wkradał się łatwiej smutek czy znudzenie niekończącym się trwaniem.
Śmierć ludzi była darem, który dostali oni od Iluvatara. Dopiero później Melkor (zbuntowana przeciw Iluvatarowi potężna istota) zasiał w ich sercach strach przed śmiercią a także nienawiść do Iluvatara za ten dar, którego potem już za dar nie uważali.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
